Ik zit in een old-school internet-nieuwsgroep voor mensen die echt van zeepbellen houden (voor optredens, voor magie, voor plezier...) en het is zo'n gezonde ontsnapping van Singularity Twitter. Gewoon draad na draad met lange, doordachte debatten over het gedrag van bellen. Het is prachtig.

Dit voelde als poëzie, als poëzie een encyclopedische meditatie over verstoringen van oppervlaktespanning was. Dus ik heb wat hoogtepunten toegevoegd, maar verder is het onaangeroerd, dubbele spaties na punten en al.