Iemand met een spaarsaldo van 1 miljoen zal niet snel 300.000 uitgeven aan een auto, maar veel mensen met slechts enkele tienduizenden zullen een lening aangaan om een auto van 300.000 te kopen. Dus zeg niet altijd dat er een kloof tussen rijk en arm is; de manier waarop iemand naar geld kijkt is ook erg belangrijk. Hoe serieuzer iemand met geld omgaat, hoe meer hij of zij zal sparen, maar hoe minder geld iemand heeft, hoe meer hij of zij geneigd is om op krediet te consumeren. Kan die kloof tussen rijk en arm dan niet steeds groter worden? Wanneer je op een bepaald moment geld begint te sparen, kan dat verslavend worden. Net zoals Xia Xueyi, die na zijn inzicht onmiddellijk zijn auto en huis verkocht om deze valse activa om te zetten in echte activa die cashflow genereren. Je zult een enorme afkeer ontwikkelen voor één ding: het verlies van je kapitaal. Is er niet zo'n grap? Het zegt dat als een Stier 5800 heeft, hij zichzelf toestaat om 800 uit te geven, maar als hij 6100 heeft, kan hij zichzelf maar 100 toestaan. Eigenlijk zijn rijke mensen nog extremer. Met 1 miljoen op de bank en een jaarlijkse rente van 5%, kan hij zichzelf alleen toestaan om 2,5% van die opbrengst per jaar uit te geven. Extra salaris en andere inkomsten moeten weer worden gespaard om zijn kapitaal te vergroten. Als je hem vraagt om ineens 500.000 uit te geven van zijn eigen kapitaal, doet dat meer pijn dan het snijden in zijn eigen vlees.