Het naar pianoles sturen van kinderen is een enorme belasting voor de intelligentie. De redenen waarom Chinese ouders hun kinderen naar pianoles sturen, zijn meestal de volgende: pianospelen is erg chic, het spelen van piano is elegant (een nabootsing van de hogere klasse), pianospelen ontwikkelt artistieke vaardigheden, experts zeggen dat pianospelen het beste is voor kinderen, en omdat iedereen piano leert, moet ik mijn kind ook sturen. Vandaag wil ik hier aangeven: pianospelen is niet een hobby die geschikt is voor de meeste kinderen, met een hoge praktische waarde. Vanuit het perspectief van interesseontwikkeling kan ik bijna met zekerheid zeggen dat piano absoluut niet de eerste of zelfs tweede keuze is. Waarom zeg ik dit? Het grootste probleem met pianospelen is dat de investering en de opbrengst van deze hobby te laag zijn. Over het algemeen hopen ouders, diep van binnen, dat hun kinderen profiteren van wat ze leren, ongeacht hoe groot die voordelen zijn, en daarom zijn ze bereid om geld, tijd en energie te investeren in deze hobby. Wat zijn de problemen met pianospelen? Ten eerste, de investering: het oefenen van piano vereist veel tijd en geld. Neem het eenvoudigste voorbeeld: als je serieus piano wilt leren, moet je hoe dan ook een goede piano kopen en een goede leraar inhuren, wekelijks één of twee keer les nemen, en na een jaar of anderhalf jaar zullen de meeste mensen overwegen om examens te doen. In een paar jaar tijd kunnen de kosten voor het kopen van een piano, lesgeld en examenkosten gemakkelijk oplopen tot tienduizenden euro's. En laten we de tijd die kinderen en ouders besteden aan het oefenen van piano even buiten beschouwing; als we alleen naar het geld kijken, kan deze uitgave op andere plaatsen veel hogere waarde opleveren — het dieet van het kind kan beter zijn, het kind kan naar een betere privéschool gaan, het kind kan een betere hobby ontwikkelen, en ouders kunnen dit geld gebruiken om met hun kinderen op reis te gaan. Zolang ze geen piano oefenen, kan deze aanzienlijke uitgave volledig worden bespaard en in belangrijkere, betekenisvollere zaken worden geïnvesteerd. Een tweede groot nadeel van pianospelen is dat het de kinderen zeer weinig oplevert. We kunnen de opbrengst of waarde van een hobby evalueren vanuit verschillende perspectieven: fysieke conditie, aantrekkingskracht, karakterontwikkeling. Het hoeft geen betoog dat pianospelen de fysieke conditie van een kind niet verbetert. Als je de snelheid, kracht, reactievermogen, veerkracht en concentratie van je kind wilt verbeteren, moet je je kind naar sport sturen. Ongeacht geslacht, als een kind deelneemt aan intensieve sportactiviteiten zoals voetbal, basketbal of boksen, zal zijn of haar hart- en longfunctie, en hand-oogcoördinatie maximaal worden getraind. Sommigen zeggen dat pianospelen de hersenen kan ontwikkelen en de hand-oogcoördinatie kan trainen. Eerlijk gezegd, het meeste wat pianospelen traint, is hooguit de behendigheid van de vingers. De fysieke voordelen van piano worden door sommige mensen om commerciële redenen opzettelijk overdreven. ...