vond mezelf vandaag een klein essay over 'het echte leven' lezen en hield van elk enkel deel ervan. ik ben chronisch online geweest voor een groot deel van mijn volwassen leven en ik had het gevoel dat ik het leven miste. werken in deze industrie voelde ook alsof je 24/7 beschikbaar moest zijn, anders miste je iets, dat je je moest vastzetten en je waarde was gekoppeld aan hoe productief je was. de afgelopen maanden heb ik geprobeerd mijn online tijd te beperken, te genieten van de alledaagse dingen van het leven, voor mijn gezondheid en geest te zorgen en ik ben nog nooit beter geweest in wat ik doe, zowel in mijn persoonlijke als professionele leven. nog steeds in de eerste stappen van een lange reis, maar ik heb besloten echt mijn leven te leven in plaats van een toeschouwer ervan te zijn.