Manus Ji Yichao ve Zhang Xiaojun ile yapılan röportajı dinledim. Çok güçlü bir his var: Manus'un başarısı esasen "bir şeyi doğru yapmak" değil, "yanlış bir şey yapmak" ile ilgilidir. Altı kurucu ortak, hepsi seri girişimci. Baştan beri son derece mantıksız ama neredeyse kusursuz birkaç karar verdiler: 1️⃣ Model eğitimi yok Büyük model silahlanma yarışı en sıcak dönemdeyken, en çok para harcayan, en karmaşık ve en kolay hareket ettirilecek yoldan vazgeçme inisiyatif alın. 2️⃣ Sıradan kullanıcılara hizmet etmez Yüksek net servetli bireylere doğrudan yapay zeka asistanları sağlamak, öncelikle "ödeme yeteneği"ni seçip sonra "ölçek"ten bahsetmek demektir. 3️⃣ Kararlı bir şekilde uluslararasılaştırmayı seçin en güçlü ödeme kapasitesine sahip Amerikan kullanıcılarını kesin bir şekilde seçer; Kesin olarak iç pazarı terk etti ve ABD risk sermayedarlarını kabul etti. Bu seçimlerin tek ortak noktası vardır: Her adım, duygusal girişimcilikten ziyade "beklenen kâr maksimizasyonu" gibi mantıklı kararlar vermektir. Manus'un benim için en büyük ilham kaynağı "hangi ürünleri yaptıkları" değil, Bunun yerine: gerçekten deneyimli girişimciler genellikle kendi benzersiz görüşleriyle kazanırlar. Çoğu başarısız girişimci sıkı çalışmasız değildir, Bunun yerine, her adım "makul görünüyor", ama birleştiğinde bir felaket oluyor. Manus ise neredeyse her adımda "doğru aralıkta" adım atıyor. Bu şans değil, deneyimle parlatılmış bir yargıdır. Bu seri girişimcilere hayranım.