Zamanı geldiğinde, gökyüzü ve yer birlikte çalışır ve kahramanlar kaderden özgür değildir. Guangdong'dan bir arkadaşım var, Lao Liu, genç yaşta başarılı oldu ve mezun olduktan kısa süre sonra büyük bir şirketin finans direktörü oldu; 20 yıl önce dünyanın en büyük 500 şirketinde Büyük Çin'de yönetici olan eşiyle evlendi. Sonraki on yıl içinde iş kuramadı, yatırım yapamadı, evliliğinde başarısız oldu ve sonunda sadece 200.000 yuan hisse senedi spekülasyonu yaptı, sonunda yükselip düştü, 30.000 yuan kaybetti ve hesabını kapattı. Onu ilk kez o zaman gördüm, o zamanlar çok inçekeseliydi ama kelimeler hâlâ bilgelik ve bilgelikle doluydu, ara sıra gözlerinde ışık anları oluyordu ama kısa süreli, o gün çok içti, acı bir şekilde gülümsedi ve dedi ki, gençliği henüz beyaz ay ışığından geçmemiş... Ancak hisse senedi hesabı kapatıldıktan sonra hayatı hızla gitmeye başladı. Şimdi yıllık maaşım bir milyon, her gün kör buluşmalar, pipa kız, piyano kız, büyük ayı, ayı, kontrast masası vb. sayısız ve yakın zamanda bir kadın girişimci tarafından tercih edildim. Yorgun olduğunu, yumuşak pilav yemek istediğini ve sakinleştiğini söyledi. Bu arada, şimdi internette Lao Zhang takma adını kullanıyor, bazı hayat deneyimlerini paylaşıyor, bazı görüşlerini ifade ediyor ve kendi hayatı hakkında yazıyor (tabii ki çoğunlukla kendini övmek). Dedim ki: açık ve sağlam tenli, uzun ve şık, siyah ve sık saçlı, ve sertifikalı muhasebeciler, sertifikalı vergi muhasebecileri ve geçmiş yönetim ve yaşam deneyiminden elde edilen bilgelikle örtülen bu yazılımlar, yumuşak pirinç ve sert yiyecekler yiyebilecek sermayeye sahip. Dedi ki, gaz çıkar, tamamen şans, şans durdurulamaz... Hâlâ 40 dakika var. Küçük beyaz dişlerine ve küçük tsundere'sine baktım ve aniden 28 yaşında nasıl göründüğünü hatırladım, sanki o yaz dönemine geri dönmüş gibi... Beyaz giysili genç bir adam, zaman yönetiminde usta, gururlu... Telefonu kapattım ve aklımdan bir cümle çıktı: Zamanı geldiğinde, gökyüzü ve yer hepsi bir arada ve kahramanlar özgür değil.