Mevcut plan, İran kuvvetlerini bir ay boyunca zayıflatmak ve ardından Kharg Adası'nı ele geçirmek veya abluka altına alarak İran'ı Hürmüz Boğazı'nı yeniden açmak ve teslim olmak için görüşmelere zorlamaktır. Bu, işe yarama şansı sıfır olan kötü bir fikir: 1) O "aşağılanma ayı" kapalı boğazdan kaynaklanan küresel ekonomik zararın devam ettiği bir aydır. O zaman görüşmeler küresel ekonominin acı hissetmesi için daha fazla zaman anlamına gelir. Bu İran'ın lehine oluyor. Bu onların işine yarıyor. 2) Aslında işe yaramıyor. İran petrol üretimini durdurabilir; Adayı tutmak onları bir şeyi yeniden açmaya zorlamıyor. 3) Ateş eden ördekler sorunu. İran kıyısından 15 mil uzaklıktaki bir adayı işgal etmek, askerleri son derece savunmasız bir konuma sokuyor 4) İran neden müzakere etsin? Eğer adalarını zaten bombaladıysanız ve ele geçirdiyseniz, tırmanmak yerine müzakere yapma teşvikleri nedir? Zaten kriz içindeler. En iyi silahları ABD'yi de krize sokmak. Kharg Adası'nın elinde tutulmasının ABD şartlarında bir barış anlaşmasına dönüşeceği net bir mekanizma yok. 5) Görev sapığı. İran topraklarına, hatta küçük bir adaya asker gönderdiğinizde, geri yürümesi çok zor bir eşiği geçmiş olursunuz. İran ise içeride yanıt vermeli ya da tamamen yenilmiş gibi görünmek zorunda. O zaman ABD bu yanıta yanıt vermek zorunda. Ve aniden, kimsenin oy vermediği ve kimsenin sona erdirecek bir planı olmadığı İran ile kara savaşına giriyorsunuz. Amerikan planı olabileceği kadar kötü. Korkunç bir durumu daha da kötüleştirir. ABD'nin yapabileceği en iyi şey kayıplarını kesmek ve zafer ilan etmek.