Przemówienie kluczowe Jensena Huanga na GTC, premierowej konferencji sztucznej inteligencji Nvidii, trwało trzy godziny. Sto osiemdziesiąt amerykańskich minut. Trzy godziny to długość znaczącego filmu. Trzy godziny to dłużej niż większość operacji. To, według wszelkich rozsądnych miar, zbyt długo, by prosić kogoś o siedzenie na cienko wyściełanych krzesłach składanych. A jednak. A jednak, 5,000-osobowa kongregacja nie znudziła się. Przynajmniej nie w sposób, w jaki zazwyczaj używa się słowa znudzony. Kiedy, dwie godziny w kazaniu, Huang zatrzymał się na łyk wody i powiedział "ok, jest więcej", cisza w tłumie wydawała się bardziej wdzięcznością niż urazą. Może długość jest argumentem: liczby są zbyt duże. Stawki zbyt wysokie, by je wymieniać, racjonalizować czy kwestionować. Przyszłość jest po prostu zbyt bliska, by być krótka. Tekstura podniecenia w tym pomieszczeniu nie jest generowana przez rzecz, ale przez rozmiar rzeczy. Liczby przypisane do rzeczy. Porównanie liczby z tego roku do liczby z zeszłego roku, która teraz wydaje się być nieskończonym prologiem. To nie jest krytyka. Też byłem uderzony liczbami. Uderzają cię tuż poniżej klatki piersiowej i sprawiają, że czoło staje się wilgotne. Kiedy Jensen powiedział "to jest początek następnej rewolucji przemysłowej", kobieta tuż przede mną kiwała głową w sposób, w jaki moja babcia zwykła kiwać głową w kościele. Spojrzałem z powrotem na scenę. Jensen przeszedł do następnego slajdu.