Od ponad 5 lat ubolewamy nad opóźnieniem świata politycznego w zajęciu się kluczowym tematem stablecoinów, aby chronić suwerenność monetarną. Czy uważasz, że wpływ agentów na sektor usługowy będzie inny? ☠️☠️☠️

Kredyt prywatny: czy AI wywoła kryzys finansowy? Pytanie to może wydawać się nieintuicyjne, ponieważ AI często przedstawiana jest jako nowa rewolucja przemysłowa i obietnica zwiększonej wydajności. Niemniej jednak, pomimo entuzjastycznych wypowiedzi, które można przeczytać wszędzie przy każdej nowej zapowiedzi Anthropic, można się zastanawiać, czy nie jest to przede wszystkim maszyna deflacyjna i potencjalnie źródło następnego kryzysu finansowego. Postaram się to prosto podsumować. Według McKinsey, większość firm deklaruje, że odnotowała znaczące redukcje kosztów w swoich funkcjach "białych kołnierzyków" dzięki wdrożeniu generatywnej AI. Te zyski wydajności miałyby przełożyć się na roczny spadek inflacji szacowany na 0,5 do 0,7 punktu. Nie wiem, czy zdajemy sobie sprawę, jak ogromne to jest. Problem polega na tym, że deflacja nie jest naprawdę dobrą wiadomością. W analizie opublikowanej w lutym eksperci z Moody's opisali scenariusz, w którym zwolnienia związane z AI wywołają mechanizm samonapędzający się: zwolnienia ograniczają konsumpcję gospodarstw domowych, co prowadzi do nowych zwolnień, a w efekcie do wzrostu niewypłacalności obligacji korporacyjnych i zaostrzenia kredytu. Już to widzimy w tym, co dzieje się wokół kredytu prywatnego (pożyczki udzielane firmom przez fundusze inwestycyjne). Przez dziesięć lat fundusze kredytu prywatnego zbudowały dużą część swojego wzrostu na prostym zakładzie: firmy SaaS (oferujące modele subskrypcyjne oprogramowania) mają przychody powtarzalne, wysokie marże i lojalną bazę klientów. Można więc im masowo pożyczać. Teza była w porządku. Ale jest mniej przekonująca, gdy agent AI może zastąpić cały proces roboczy, a tym samym unieważnić model fakturowania w siedzibie. Wynik: wartości akcji sektora oprogramowania spadły o około 30% między październikiem 2025 a lutym 2026 (źródło: analiza BIS, marzec 2026). Efekt domina: biorąc pod uwagę, że sektor oprogramowania stanowi 25 do 35% rynku kredytu prywatnego (który sam w sobie wynosi 2 biliony dolarów), można by powiedzieć "Houston, mamy problem". W czwartym kwartale 2025 roku, wnioski o wykup (spłatę, jeśli wolisz) wzrosły prawie trzykrotnie w porównaniu do poprzedniego kwartału, osiągając 4,5% wartości netto funduszy, według Fitch. Tylko że te fundusze są w dużej mierze illikwidne. Nie można tak po prostu wyjść. Blue Owl, specjalizujący się w pożyczkach dla sektora oprogramowania, po prostu wstrzymał wykupy na swoich funduszach niepublicznych. Firma zastąpiła wnioski o wypłatę uznaniami długu, co jest formalnym przyznaniem, że nie może spełnić swoich zobowiązań płynnościowych. Blackstone odnotował rekordowe wnioski o wykup na poziomie 7,9% w swoim funduszu BCRED, co zmusiło firmę do zainwestowania 400 milionów dolarów z własnych funduszy, aby pokryć wypłaty. BlackRock ograniczył wypłaty do 5% swojego funduszu HPS po otrzymaniu wniosków na poziomie 9,3% aktywów. UBS szacuje, że w scenariuszu agresywnej zakłócenia AI, wskaźniki niewypłacalności w amerykańskim kredycie prywatnym mogą osiągnąć 13%. A jeśli mechanizm się rozkręci, konsekwencje mogą wykraczać daleko poza sam sektor kredytu prywatnego. Banki są narażone na dwa fronty jednocześnie: finansują fundusze, ale także firmy, które u nich pożyczają. Moody's szacował ekspozycję tylko europejskich banków na 140 miliardów euro w 2024 roku. (nie oszukujmy się, to prawdopodobnie niedoszacowane, ponieważ ten sektor jest bardzo nieprzejrzysty) François Villeroy de Galhau (gubernator Banku Francji) ostrzegł zresztą w połowie marca, że "ramy regulacyjne tego rynku nie ewoluowały równolegle z jego ekspansją". Innymi słowy: nikt naprawdę nie mierzy zakresu powiązań i możliwej kontaminacji. A kiedy regulatorzy przyznają, że nie widzą jasno, to samo w sobie stanowi sygnał alarmowy. Czy możemy rozważyć nowy kryzys subprime? Nie w sensie, że doświadczylibyśmy nagłego wybuchu jak Lehman Brothers, ale raczej w postaci kaskadowej degradacji (niewypłacalności firm, deprecjacja portfeli, presja na private equity, przekazywanie do banków itp.). Oczywiście, to nie pierwszy raz, kiedy rewolucja technologiczna odgrywa rolę kompresora wartości. Historia gospodarcza jest naznaczona tymi epizodami, w których maszyna niszczy przed stworzeniem (aka Schumpeter, znasz). Mechaniczne krosna spowodowały spadek ceny tekstyliów o prawie 80% między 1760 a 1800 rokiem, rujnując pokolenia angielskich rzemieślników, zanim przemysł się zreorganizował. Ford obniżył cenę Modelu T z 850 dolarów w 1908 roku do 260 dolarów w 1925 roku, niszcząc przy tym wykwalifikowane rzemiosło przemysłowe. Ostatnio rewolucja informatyczna lat 90. utrzymywała trwałą deflację w Stanach Zjednoczonych pomimo silnego wzrostu, ponieważ zyski z wydajności technologicznej miażdżyły ceny we wszystkim, co dotyczyło informacji (prasa, muzyka, kino, telekomunikacja itp.). Wzór jest zawsze ten sam: technologia najpierw niszczy wartość w ustalonych sektorach, czasami przez jedną lub dwie dekady, zanim stworzy ją w nowych sektorach. Problem polega na tym, że tym razem znaczące postępy mają miejsce co miesiąc z AI, a świat jest znacznie bardziej finansowy.

Przygotowujemy coś! @TheBigWhale_ obecnie pracuje nad benchmarkiem adopcji aktywów cyfrowych przez banki, fintechy i zarządzających aktywami we Francji. Pierwszy tego rodzaju, przynajmniej z takim poziomem szczegółowości. Pomysł: sporządzenie dokładnego obrazu tego, co naprawdę robią instytucje finansowe w tej kwestii. Nie ogłoszenia. Nie komunikaty prasowe. To, co się naprawdę dzieje: wielkość zespołów, wybrane architektury, decyzje techniczne dotyczące tokenizacji, miejsce przyznane stablecoinom, sposób, w jaki MiCA jest postrzegana od wewnątrz, itd. Publikacja planowana jest na 29 kwietnia, a my zorganizujemy wydarzenie, aby zaprezentować wyniki. Możecie już teraz zarejestrować się za pomocą tego linku 👉